Skala Beauforta

B	m/s	Nazwa wiatru	Wpływ wiatru
0	0 - 0,2	cisza	tafla wody lustrzana
1	0,3 - 1,5	powiew	drobna, łuskowata fala, zmarszczki
2	1,6 - 3,3	słaby wiatr	drobna, krótka fala o szklistych grzbietach
3	3,4 - 5,4	łagodny wiatr	krótka fala o szklistych grzbietach, sporadycznie pojawia się piana
4	5,5 - 7,9	umiarkowany wiatr	na grzbietach fal tworzy się piana, słychać plusk
5	8,0 - 10,7	świeży wiatr	gęste, białe grzebienie na falach, poszum morza
6	10,8 - 13,8	silny wiatr	tworzą się grzywacze, wysoka fala, szum morza
7	13,9 - 17,1	bardzo silny wiatr	piana układa się w równoległe pasma, głośny szum morza
8	17,2 - 20,7	sztorm	wysokie, długie fale, pasma piany wzdłuż kierunku wiatru
9	20,8 - 24,4	silny sztorm	fale i pasma piany, urywany ryk morza
10	24,5 - 28,4	bardzo silny sztorm	morze białe od piany, fale przelewają się, ryk morza
11	28,5 - 32,6	gwałtowny sztorm	wiatr zrywa wierzchołki fal, pył wodny
12	>36,9	huragan	kipiel wodna, huk morza, ograniczona widzialność

Francis Beaufort, irlandzki hydrograf, oficer floty brytyjskiej, utworzył skalę w 1806. Początkowo skala nie określała prędkości wiatru lecz wymieniała ilościowe cechy od 0 do 12 określające sposoby w jaki powinny pływać żaglowce - od wystarczające, aby mieć sterowność do takiego, przy którym "płótna" nie mogą wytrzymać.

Skala stała się standardową w zapisach dzienników okrętowych floty królewskiej w końcu lat 1830.